Hoe langer, hoe meer ik de 75 beu begin te worden. Stilaan begin ik de quote “alfa kopen, altijd lopen” echt te geloven.
Een tijd terug heb ik van 2 “slechte” 75’s een goede gemaakt, lang verhaal kort:
Een tijd terug heb ik een 75 gekocht met het idee om hier voornamelijk roadtrips mee te maken, aangezien vroeg of laat toch alles stuk gaat, heb ik hier ineens zoveel mogelijk aan vervangen/gereviseerd/laten reviseren. Niks zo irritant om elk weekend in de zomer, wanneer je net wilt gaan cruisen, te moeten sleutelen omdat er terug iets stuk is. De “restauratie” traject ga je in grote lijnen kunnen lezen in het topic “The Budapest car 0.75”.
Eenmaal klaar heb ik hier 2jaar zorgeloos plezier mee gehad. Maar aan elk verhaal komt een einde en zo ook aan dit verhaal… Een dame dat in de ochtend veel te gehaast was, had er niet beter op gevonden dan mijn prachtige 75 te gebruiken als een “crash barrier” (tussen ons gezegd en gezwegen, “dame” wordt gebruikt om het netjes te houden want anders had ik haar een heel andere naam gegeven). De 75 redden was zelfs geen optie meer… Aangezien er een dikke 10K in deze restauratie zat heb ik maar besloten om al het mechanische te recupereren en over te zetten naar een ander voertuig.
Toevallig kwam ik in die periode op marktplaats een Numerata tegen, deze moest en zou ik hebben. Uiteraard, heb ik hier dan ook veel te veel geld voor betaald. Maar maakt niet uit, ik heb een Numerata

Na het koetswerk van de Numerta gerestaureerd te hebben, heb ik al het mechanische van de “Crashbarrier”-75 overgezet naar de Numerata. Na 6maanden in België, probleemloos, rond te rijden heb ik de 75 gebruikt waarvoor ik initieel een 75 gekocht had, een roadtrip.
De route 500 in het zwarte woud ging perfect, voor de Susten-, Grimsel-, Furka- en Gothardpas leek de 75 gemaakt te zijn. Eenmaal in Italië aangekomen ben ik eerst naar het museum in Arese geweest om daarna de Cissa-pas te berijden, een geweldige dag waar de 75 helemaal in z’n element zat. Van Toscane ben ik richting Abruzzo gereden, ergens rond de Gran Sasso begon de 75 het moeilijk te hebben. Optrekken ging opeens minder vlot en af en toe had ik een hapering waarbij het toerental terugslaat. Mijn eerste gedachten waren dat de ijlere lucht de oorzaak kon zijn, of dat de 75 in noodloop ging doordat deze “oververhit” geraakte. Na deze te laten afkoelen en de berg af te dalen was alles terug oké.
Dit probleem deed zich tijdens de trip enkel voor onder volle belasting als het warm was. Dagelijks kon ik dit uitlokken op het traject als ik terug van de zee kwam. Dit is een traject van 15min bergop rijden waarvan het laatste gedeelte van de baan, voornamelijk, bestaat uit haarspeldbochten. Hier begon de 75 na 12-13min te stotteren/sputteren. Dus ik geraakte wel altijd op mijn bestemming. Na verloop van tijd was ik dit zo beu dat ik, met het naar boven rijden, ALLES uit de 75 gehaald heb, zodat als deze stuk zou gaan, dan ‘m maar goed stuk zou gaan zodat het probleem ineens ook gevonden is (ja, ja.. als ik gefrustreerd geraak kan ik niet meer logisch nadenken

In 2024 ben ik op de eerste warme dag van de zomer de Ardennen ingereden om het probleem van 2023 uit te lokken, je kunt het al raden… De 75 gaf geen kick. Dus voor mij was de 75 volledig inorde!
Roadtrip 2.
Zoals het jaar ervoor ging ik van België naar Italië met de 75, maar deze keer via een andere route. In Duitsland wou de 75 niet veel sneller dan 120-130km/u, het exact toerental kan ik me even niet herinneren maar vanaf (ik vermoed) 3500 tr/min begon deze te haperen.
Haperen als in:
- Toerentalmeter dat tijden het haperen zakt en terug stijgt
- Snelheid vertragen
- Alsof de motronic de brandstof toevoer stopt/ injectoren blokkeert
- Alsof de ontsteking willekeurig ontsteekt en er juist voor zorgt dat de 75 gaat pingelen.
Met de tijd leek het probleem zich steeds sneller en vaker voor te doen. De Grossglockner-pas heb ik bv. op een rustiger tempo gereden maar het was doenbaar, maar 1x in italië aangekomen was de fun er echt vanaf… Het was +30°C de 75 die de indruk gaf dat ze elk moment kon begeven en opeens gingen er vanalle lichtjes op de ARC branden en ging het “accu-lampje” aan. Deze zijn na het afkoppelen van de accu wel terug uit gegaan en uit gebleven, maar dan nog…
Aangezien ik pas nieuwe rotors en delco’s gestoken had, vermoedde ik dat eventueel de bougiekabels slecht zouden zijn. Via een vriend en eigenaar van “Centro Ricambi Teramo S.r.l.” ben ik snel aan nieuwe kabels geraakt. (Heb ineens ook een rondleiding gekregen, ze hebben daar heel was NOS onderdelen liggen, wel voornamelijk voor fiat’s. Maar dan nog, dit kan altijd een interessant adresje zijn) Na nieuwe kabels gemonteerd te hebben bleef het probleem aanwezig, dus het probleem is nog niet opgelost.
Het probleem is nu permanent aanwezig, met de 75 rijden is een ramp!
In de tussentijd heb ik me op verschillende fora’s ingelezen over gelijkaardige problemen en meestal gaat het daar over de “roze-witte” bedrading van de brandstof toevoer. Nu, op deze bedrading zit idd. een serieuze weerstand, deze is hoe dan ook aan vervanging toe/moet overbrugd worden. Probleem opgelost zou je denken? Niks ook niet..
Aangezien de 75 een grote “Johnny-bak” gehalte heeft kon ik niet anders dan daar een subwoofer in te plaatsen, de aftakking voor de subwoofer zit toevallig net langs het gat voor de verbinding van de brandstofpomp. Deze aftakking heb ik gebruikt om mijn pomp aan te sturen, hierdoor overbrug ik de beruchte "roze-witte" bedrading en ben ik zeker dat er een degelijke voeding (accu spanning) op mijn pomp aan komt (roze-witte draad is uiteraard van de pomp afgekoppeld en afgetaped zodat deze niet in kortsluiting treed). Met een bang hartje ben ik gaan rijden en het gestotter blijft aanwezig. Vanaf 3500tr./min valt NIET met de wagen te rijden.
Vandaag heb ik zitten uitmeten bij draaiende motor waarbij de brandstofpomp afgetakt wordt van de subwoofer en dit zijn de resultaten:
Accu: 13.6V
Brandstofpomp: 13.0V
Aftakking brandstofpomp in de tank: 13.0V
Massa rondom 0.1V = normaal
Dus de voeding op de brandstofpomp(en) lijkt me oké te zijn. Nu is de vraag of de pomp het juist debiet erdoor pompt. Op het werk moet ik eens de brandstofdruk uitmeten om uit te sluiten dat de toekomende brandstofdruk oké is.
Verder heb ik beide ontstekingssystemen apart getest door de 75 te starten met telkens 1 bobijn afgekoppeld waarbij niets ongewoons merkbaar is.
Btw, de bedrading op de accupolen/ aftakpunten op de binnen spatborden in het motorcompartiment zitten goed vast.
Ik heb geen idee hoe ik verder opzoek moet gaan naar het probleem, alles lijkt me oké te zijn. Heeft iemand van jullie een idee in welke richting ik best kan zoeken?
Door op de onderstaande link te klikken zie je duidelijk wat de 75 doet, dit is tijdens het accelereren.
https://youtube.com/shorts/4UjjyZcgtiI? ... lVCFgLuJIv